Wandelavonturen

Welkom op onze site

Wij zijn

wandelaars….

Het is begonnen met het Pieterpad. Tenminste, ik kreeg van mijn schoonzus voor mijn verjaardag het boekje in 1995. Het duurde hierna nog enkele jaren, maar toen gingen we toch echt van start. Met ons hele gezin: Anita, Erik, Petra, Koen en Mirte. Ook de honden liepen mee: Bono en Djabba. We hebben er een paar jaar over gedaan, maar we hebben het pad met ons allen uitgelopen. Soms gingen we dagje lopen, soms een hele vakantie. Dan liepen we met een bolderkar waarin we de kampeerspullen hadden gedaan, door het land. Ergens halverwege sloot Guido, een vriend van Petra, aan. Zo werden we langzamerhand een hele karavaan. Na het Pieterpad liepen Anita en Erik samen verder. Inmiddels hebben we al vele paden door Nederland gelopen. Ook zijn we begonnen met wandelingen in Engeland: het Coast to Coast pad, het South West Coast pad en we liepen een rondje over Island Wight. Op deze website willen we jullie meenemen op onze wandelingen. Wij hebben er steeds van genoten en hopen dat jullie dat ook doen.

Nieuws: een nieuw avontuur, het

Pelgrimspad: van Drunen naar Distelberg

(Helvoirt)

We zijn begonnen met het Pelgrimspad, deel 1. Deze wandeling voert ons vanaf Amsterdam in ruim 200 km naar ‘s Hertogenbosch. Het tweede deel, van ‘s Hertogenbosch naar Visé liepen we eerder al een keer. Pelgrimeren heeft veel relaties met het wandelen, al was het alleen maar omdat pelgrims in vroeger tijden hun tocht veelal wandelend maakten. Als het gaat om bezinning of, moderner, je hoofd even leegmaken, het je weer even onderdeel weten van een groter geheel, het de wereld weer even vanuit traagheid bekijken, nou dan zijn de relaties ook wel duidelijk. Hoe dan ook, de wandeling begint in Amsterdam, ooit één van de belangrijkste pelgrimsplaatsen in ons land. 17 mei 2019. Na het rivierenlandschap van de afgelopen wandelingen, de oude vestingstadjes, de wijdse vergezichten, liepen we vandaag een heel ander landschap in: dat van de Loonse en Drunense duinen: uitgestrekte bossen, zandverstuivingen en soms ook heide. Anita genoot van al dit schoons en, ja, ook ik kon erg genieten van de rust, de stilte welke soms alleen werd geaccentueerd door onze voetstappen, de vogels en het ruisen van de wind in de bomen. Maar, heel eerlijk gezegd, zo’n bos heb ik op een gegeven ogenblik ook wel weer gezien. Het was vandaag wat killig en de zon liet zich niet zien. Tijdens de doorsteek dwars over de verschillende zandverstuivingen en haar rulle zand, leek me dat geen nadeel. Beslist een groot voordeel was dat de honden eindelijk weer eens meekonden en een flink deel van de wandeling ook heerlijk hun gang konden gaan. We liepen stevig door: reeds om 14.15 uur stonden we, na 17 km en ruim 4 uur lopen (inclusief een lunch in de Rustende Jager), bij de bushalte. En, o wonder, er reden bussen en, nog mooier, binnen een uur stonden we weer bij onze auto.
Wandelavonturen

Welkom op onze site

Wij zijn

wandelaars….

Het is begonnen met het Pieterpad. Tenminste, ik kreeg van mijn schoonzus voor mijn verjaardag het boekje in 1995. Het duurde hierna nog enkele jaren, maar toen gingen we toch echt van start. Met ons hele gezin: Anita, Erik, Petra, Koen en Mirte. Ook de honden liepen mee: Bono en Djabba. We hebben er een paar jaar over gedaan, maar we hebben het pad met ons allen uitgelopen. Soms gingen we dagje lopen, soms een hele vakantie. Dan liepen we met een bolderkar waarin we de kampeerspullen hadden gedaan, door het land. Ergens halverwege sloot Guido, een vriend van Petra, aan. Zo werden we langzamerhand een hele karavaan. Na het Pieterpad liepen Anita en Erik samen verder. Inmiddels hebben we al vele paden door Nederland gelopen. Ook zijn we begonnen met wandelingen in Engeland: het Coast to Coast pad, het South West Coast pad en we liepen een rondje over Island Wight. Op deze website willen we jullie meenemen op onze wandelingen. Wij hebben er steeds van genoten en hopen dat jullie dat ook doen.

Nieuws: een nieuw avontuur,

het Pelgrimspad: van Drunen

naar Distelberg (Helvoirt)

We zijn begonnen met het Pelgrimspad, deel 1. Deze wandeling voert ons vanaf Amsterdam in ruim 200 km naar ‘s Hertogenbosch. Het tweede deel, van ‘s Hertogenbosch naar Visé liepen we eerder al een keer. Pelgrimeren heeft veel relaties met het wandelen, al was het alleen maar omdat pelgrims in vroeger tijden hun tocht veelal wandelend maakten. Als het gaat om bezinning of, moderner, je hoofd even leegmaken, het je weer even onderdeel weten van een groter geheel, het de wereld weer even vanuit traagheid bekijken, nou dan zijn de relaties ook wel duidelijk. Hoe dan ook, de wandeling begint in Amsterdam, ooit één van de belangrijkste pelgrimsplaatsen in ons land. 17 mei 2019. Na het rivierenlandschap van de afgelopen wandelingen, de oude vestingstadjes, de wijdse vergezichten, liepen we vandaag een heel ander landschap in: dat van de Loonse en Drunense duinen: uitgestrekte bossen, zandverstuivingen en soms ook heide. Anita genoot van al dit schoons en, ja, ook ik kon erg genieten van de rust, de stilte welke soms alleen werd geaccentueerd door onze voetstappen, de vogels en het ruisen van de wind in de bomen. Maar, heel eerlijk gezegd, zo’n bos heb ik op een gegeven ogenblik ook wel weer gezien. Het was vandaag wat killig en de zon liet zich niet zien. Tijdens de doorsteek dwars over de verschillende zandverstuivingen en haar rulle zand, leek me dat geen nadeel. Beslist een groot voordeel was dat de honden eindelijk weer eens meekonden en een flink deel van de wandeling ook heerlijk hun gang konden gaan. We liepen stevig door: reeds om 14.15 uur stonden we, na 17 km en ruim 4 uur lopen (inclusief een lunch in de Rustende Jager), bij de bushalte. En, o wonder, er reden bussen en, nog mooier, binnen een uur stonden we weer bij onze auto.