Wandelavonturen

Welkom op onze site

Wij zijn

wandelaars….

Het is begonnen met het Pieterpad. Tenminste, ik kreeg van mijn schoonzus voor mijn verjaardag het boekje in 1995. Het duurde hierna nog enkele jaren, maar toen gingen we toch echt van start. Met ons hele gezin: Anita, Erik, Petra, Koen en Mirte. Ook de honden liepen mee: Bono en Djabba. We hebben er een paar jaar over gedaan, maar we hebben het pad met ons allen uitgelopen. Soms gingen we dagje lopen, soms een hele vakantie. Dan liepen we met een bolderkar waarin we de kampeerspullen hadden gedaan, door het land. Ergens halverwege sloot Guido, een vriend van Petra, aan. Zo werden we langzamerhand een hele karavaan. Na het Pieterpad liepen Anita en Erik samen verder. Inmiddels hebben we al vele paden door Nederland gelopen. Ook zijn we begonnen met wandelingen in Engeland: het Coast to Coast pad, het South West Coast pad en we liepen een rondje over Island Wight. Op deze website willen we jullie meenemen op onze wandelingen. Wij hebben er steeds van genoten en hopen dat jullie dat ook doen.

Nieuws: van Aarlanderveen naar

Reeuwijk.

We zijn begonnen met het Pelgrimspad, deel 1. Deze wandeling voert ons vanaf Amsterdam in ruim 200 km naar ‘s Hertogenbosch. Het tweede deel, van ‘s Hertogenbosch naar Visé liepen we eerder al een keer. Pelgrimeren heeft veel relaties met het wandelen, al was het alleen maar omdat pelgrims in vroeger tijden hun tocht veelal wandelend maakten. Als het gaat om bezinning of, moderner, je hoofd even leegmaken, het je weer even onderdeel weten van een groter geheel, het de wereld weer even vanuit traagheid bekijken, nou dan zijn de relaties ook wel duidelijk. Hoe dan ook, de wandeling begint in Amsterdam, ooit één van de belangrijkste pelgrimsplaatsen in ons land. 9 maart 2019. Het zou een korte tocht worden van nog geen 18 km. Deze kilometers voerden ons door de weilanden naar onze eigen woonomgeving: Reeuwijk. Onze woonwijk grenst aan Reeuwijk. Desondanks werden we verrast door de vele, ons onbekende paden. Vanuit Aarlanderveen wandelden we langs de enige nog werkzame molenviergang van ons land. Er woei al een stevige wind, dus overal hoorden we het suizen van de wieken. In de weilanden zagen we de vele kievitten scharrelen en in de lucht hoorden we hun bekende kreet. In Zwammerdam hebben we de lunch gebruikt in het grand café van de Hooge Burg, een instelling voor verstandelijk gehandicapten. De koffie was prima en de broodjes smaakten goed. Na Zwammerdam bleek de al stevige wind stormkracht te hebben bereikt. Vaak hadden we hem pal tegen en dat is zwaar lopen. Maar ook hier: prachtige vergezichten door het eindeloze laagland. We herkenden de kerktorens om ons heen: Reeuwijk Dorp, Bodegraven, Zwammerdam, Boskoop… De hazen hadden de lente in hun kop: de mannetjes voerden hun boksgevechten uit. In Tempel, een buurtschap tegen Reeuwijk aan, bezochten we het kerkhofje. De route is ongeschikt voor honden. Dat wil zeggen, de boeren hier hebben een hekel aan onze viervoeter: nergens zijn ze welkom, ook niet als ze aangelijnd zijn. Het komt erg ongastvrij en onzinnig op ons over, maar we hebben ons ernaar te voegen.
Wandelavonturen

Welkom op onze site

Wij zijn

wandelaars….

Het is begonnen met het Pieterpad. Tenminste, ik kreeg van mijn schoonzus voor mijn verjaardag het boekje in 1995. Het duurde hierna nog enkele jaren, maar toen gingen we toch echt van start. Met ons hele gezin: Anita, Erik, Petra, Koen en Mirte. Ook de honden liepen mee: Bono en Djabba. We hebben er een paar jaar over gedaan, maar we hebben het pad met ons allen uitgelopen. Soms gingen we dagje lopen, soms een hele vakantie. Dan liepen we met een bolderkar waarin we de kampeerspullen hadden gedaan, door het land. Ergens halverwege sloot Guido, een vriend van Petra, aan. Zo werden we langzamerhand een hele karavaan. Na het Pieterpad liepen Anita en Erik samen verder. Inmiddels hebben we al vele paden door Nederland gelopen. Ook zijn we begonnen met wandelingen in Engeland: het Coast to Coast pad, het South West Coast pad en we liepen een rondje over Island Wight. Op deze website willen we jullie meenemen op onze wandelingen. Wij hebben er steeds van genoten en hopen dat jullie dat ook doen.

Nieuws: van Aarlanderveen naar

Reeuwijk.

We zijn begonnen met het Pelgrimspad, deel 1. Deze wandeling voert ons vanaf Amsterdam in ruim 200 km naar ‘s Hertogenbosch. Het tweede deel, van ‘s Hertogenbosch naar Visé liepen we eerder al een keer. Pelgrimeren heeft veel relaties met het wandelen, al was het alleen maar omdat pelgrims in vroeger tijden hun tocht veelal wandelend maakten. Als het gaat om bezinning of, moderner, je hoofd even leegmaken, het je weer even onderdeel weten van een groter geheel, het de wereld weer even vanuit traagheid bekijken, nou dan zijn de relaties ook wel duidelijk. Hoe dan ook, de wandeling begint in Amsterdam, ooit één van de belangrijkste pelgrimsplaatsen in ons land. 9 maart 2019. Het zou een korte tocht worden van nog geen 18 km. Deze kilometers voerden ons door de weilanden naar onze eigen woonomgeving: Reeuwijk. Onze woonwijk grenst aan Reeuwijk. Desondanks werden we verrast door de vele, ons onbekende paden. Vanuit Aarlanderveen wandelden we langs de enige nog werkzame molenviergang van ons land. Er woei al een stevige wind, dus overal hoorden we het suizen van de wieken. In de weilanden zagen we de vele kievitten scharrelen en in de lucht hoorden we hun bekende kreet. In Zwammerdam hebben we de lunch gebruikt in het grand café van de Hooge Burg, een instelling voor verstandelijk gehandicapten. De koffie was prima en de broodjes smaakten goed. Na Zwammerdam bleek de al stevige wind stormkracht te hebben bereikt. Vaak hadden we hem pal tegen en dat is zwaar lopen. Maar ook hier: prachtige vergezichten door het eindeloze laagland. We herkenden de kerktorens om ons heen: Reeuwijk Dorp, Bodegraven, Zwammerdam, Boskoop… De hazen hadden de lente in hun kop: de mannetjes voerden hun boksgevechten uit. In Tempel, een buurtschap tegen Reeuwijk aan, bezochten we het kerkhofje. De route is ongeschikt voor honden. Dat wil zeggen, de boeren hier hebben een hekel aan onze viervoeter: nergens zijn ze welkom, ook niet als ze aangelijnd zijn. Het komt erg ongastvrij en onzinnig op ons over, maar we hebben ons ernaar te voegen.